फक्रेका फूलहरु नि, टिप्नै नपाई झरेका छन् ।
टिप्न दिन्नन् काँडाहरु, आफैभित्र मरेका छन् ।।
उकुस मुकुस फूलहरु, काँडा भित्र घेरिई बस्दा ।
कति पिडा हुँदो हो नि, ओईलाएर मरि झर्दा ।।
पर्खी बसें फेदैनेर, पात पन्छाई फुलले हेरिन् ।
आँखा जुधे अनायासै, लजाउँदै घुम्टो बेरिन् ।।
बिजुलीको झड्काले झैं, सरिर आँफै तरंगियो ।
लुकिछिपी हेरी रहें, मन त झनै बरालियो ।।
अनगिन्ती फूल थिए, एउटै बोटमा नानाथरि ।
रोज्न छाड्न नसकेर, अल्मलिएँ पागलसरि ।।
डाँठ्ले भन्यो लैजाउ टीपी, तान बरु म झुक्नेछु ।
उसको ठाउँमा बरु अर्को, कोपिला म फुलाउनेछु ।।
पातहरु नि आँफै हटे, फूलकालागि हात दिंदा ।
काँडाहरु मुर्मुरिए, उनलाई टिपी हातमा लिंदा ।।
स्पर्शमा मुलायम, मखमली र रेशम सरि ।
निकैबेर हातमा लिई, घुरें उनलाई घरिघरि ।।
उनको गन्ध टाढैसम्म, सुभासिंदै बहिदिंदा ।
नजिक जान डराउँथें, काँडा बिचमा ठडिदिंदा ।।
म पनि त भवँरै थिएँ, सुन्दरतामा लठ्ठपर्ने ।
प्रकृती कि रानी उनी, सबैतिर सुबास छर्ने ।।
प्रकृती कि रानी उनी, सबैतिर सुबास छर्ने !
Ratna Kafle
Walling - 8
Rambachchha, Syangja
