दिन भरी हलो जोत्ने बले दाइको कथा!!
महल बस्ने साहुजीलाइ उस्को पिडा के था!!
दिनै भरी हलो जोत्ने पाखुरीको भरमा!!!!
साझं पर्यो खानु छैन कठै बरा घरमा!!!
साझं पर्यो खानु छैन कठै बरा घरमा!!

स्कुल जाने छोरा छोरी सधै कामको साथमा!!
पानी चुहीने चिसो चुलो सधै उसको बासमा!!!
दिनै भरी हलो जोत्ने पाखुरीको भरमा!!!!
साझं पर्यो खानु छैन कठै बरा घरमा!!!
साझं पर्यो खानु छैन कठै बरा घरमा!!

चोली फाट्यो श्रीमतीको फाट्यो मन पनि!!!
त्यही बनेर बस्नु पर्ने दिन गनी गनी!!!!!
दिनै भरी हलो जोत्ने पाखुरीको भरमा!!!!
साझं पर्यो खानु छैन कठै बरा घरमा!!!
साझं पर्यो खानु छैन कठै बरा घरमा!!

बिहान उठी फेरी लागे गैह्री खेत जोत्न!!!
श्रीमतीलाइ पुग्नु पर्छ साहुको दैलो पोत्न!!!!!!!
दिनै भरी हलो जोत्ने पाखुरीको भरमा!!!!
साझं पर्यो खानु छैन कठै बरा घरमा!!!
साझं पर्यो खानु छैन कठै बरा घरमा!!

शोभाकान्त पोख्रेल!!!!
स्याङ्जा-सेतीदोभान!!!!
हाल दोहा-कतार!

पन्चेबाजा!!!

लालुपाते नुग्यो भुईतिर!!!

अन्तिम चिठी लेख्न नपरोस्!!!!!

!!!गोली!!!

उ हेर त्यहाँ गोली चलेछ!!!!
फेरी एक निर्दोश मान्छे मरेछ!!!
जता ततै गोलीको बर्षा भएछ!!!
अनि आतङ्कको हल्ला चलेछ!!!
उ हेर त्यहाँ गोली चलेछ!!!

चर्चमा गोली चल्यो चल्यो अरे!!!
अब गुम्बामा पनि चल्छ होला!!!
मज्जिदमा पनि गोली चल्यो अरे!!!
पशुपतिको मन्दिर पनि ढल्छ होला!!!
सारा नेपालमा गोली चलेछ!!!

अब सबै गोलीको शिकार हुदै छन अरे!!!
कलम चलाउने हात बारुद भर्दै छन अरे!!!
जता ततै पटटटट आबाज निकल्दै छ अरे!!!
नेपाल आमा बिचमा परिन अरे!!
नेपाल आमा बिचमा परिन अरे!!!!


शोभाकान्त पोख्रेल!!
दोहा-कतार!!

चर्को घाम सगै सामना र पिडा! !!!
गरीबीले बनाएको अनि साहुको घिणा!!!
जसो तसो तिर्नु छ सय कडामा साहुको ऋण!!!
अनि परिबार सगै जिउने पर्खेर अधुरो दिन!!!

रात दिन काम गर्यो पाउने हैन आधा!!!!
आफु भने हेर्या हेर्यै साहुले लाने ज्यादा!!!
सावाँ जोड्यो,ब्याजँ जोड्यो,जोड्यो प्याजँ पनि!!!
साहुँ हुने सधै माथी हामी भने मुनी!!!

धनको गरीब भए पनि मनको गरीब हैन्!!!
यसपाली त पापी साहुँको ऋण नतिरी भैन्!!
अब भने फर्किएर आउछु यसैपाली!!
दु:ख गर्छु!मेहनेत गर्छु खेतका आली आली!!!

आफ्नै खेतमा बगाउछु पसिनाका दाना!!!!!
स्वर्ग भन्दा प्यारो लाग्छ झुपडीका छाना!!!
खेतबारीमा आफ्नै हातले अब छर्दै माना!!!
कति भयो हिसाब किताब पापी साहुँले भन!!!!!

खेतबारीमा आफ्नै हातले अब छर्दै माना!!!
कति भयो हिसाब किताब पापी साहुँले भन!!!

शोभाकान्त पोख्रेल
सेतिदोभान,स्याङ्जा!!!
हाल(दोहा-कतार)

मायालुको बोली!!!!

महाभारत!!

मेरो मायामा लाग्यो ग्रहण!!! खुमन अधिकारी र कृष्ण परिवार!!!

!!!!!कबिता!!!!

सन्झदा ति तिम्रा कुरा तप्प आशुँ झरि दिन्छ!!!
तिम्रो मिठो मुस्कानले यो मन फेरी फर्काइ दिन्छ!!!!
शंका लाग्छ घरी घरी तिम्रा ति कुराहरु!!!!
तिमी तिरै तानि दिन्छ छङ्छङ् बज्ने चुराहरु!!!

लजालु ति तिम्रा नयन एकोहोरो हेरी दिदाँ!!!
मलाइ देखी दोबटोमा लामो सास फेरी दिदाँ!!!!!
यो मन त्यसै थाम्नै गाह्रो हुने तिमी देखि टाढा हुदाँ!!!!
नरोउ भनि आशुँ पुच्थे मेरो साथमा तिमी रुदाँ!!!!

अन्धकारको ज्योति लाग्छ तिम्रो साथ पाउदाँ खेरी!!!!!
खोला नाला नाचिदिन्छन तिम्ले गीत गाउदाँ खेरी!!!!
बाध्यताले टाढा भए धनको पछि लाग्दा खेरी!!!!!
तिम्रोसाथ बस्ने दिन अब आउला कहिले फेरी!!!
अब आउलाँ कहिले फेरी!!!!!!!!!!


प्रदेशी कान्छो!!!!
शोभाकान्त पोख्रेल!!!!!
मरुभुमि

!!!!चोट!!!!!
धड्किन्छ मुटु धड्क् धड्क्
अनि याद आउछ उसैको!!!
बल्जिन्छ घाउ बलक् बलक्!
अनि दुख्छ घाउ मुटुको!!!

कति दिन्छौ चोटै चोट!!!
याद आउछ बिगतको!!!
कति लाउछौ खोटै खोट!!!
अनि यस्तै रित जगतको!!!

धड्किन्छ मुटु धड्क् धड्क!!!
बल्जिन्छ घाउ बलक् बलक्!!!!!!



शोभाकान्त पोख्रेल!!!! सेति दोभान:१ स्याङ्जा!!!
हाल दोहा-कतार!!!!!

!!!झटारो!!!

नेताका भाषण, चैत्रको भेल|
राष्ट्रलाई ठगि, सत्ताको खेल||

भारतको सेवा, सत्ताको घेरा|
नेताको निवास, दिल्लीको डेरा||

नागार्जुन पसी, माहिलाको खेला||
सडकमा रुँदै, कमल जी चेला||

दाजुको शरण, भाउजुलाई गाली|
बिग्रेको समाज, माग्दैछ ताली||

जान्दैनन् नाच्न, आंगनलाई दोष|
नफिर्ने भयो, शाशकको होस्||

भोट माग्न हिंड्दा, मलाई नि रोजे|
काम गर्देउ भन्या, साइनो पो खोजे||

-डि आर पौडेल!!

!!! तिम्रो शहरमा !!!

म त गाउँले के आउँनु तिम्रो शहरमा

मेरो लागि के पाउँनु तिम्रो शहरमा ॥

धनै धनको बिटो लिई आउँछन् अरे त्यहाँ

म भिखारी के धाउँनु तिम्रो शहरमा ॥

क्यासिनो र डिस्को तिर तिम्रो मोह छरे

लोक भाका के गाउँनु तिम्रो शहरमा ॥

तिम्रा रंगीन सपनाको राज कुमार भइन

उजाड बस्ती के छाउँनु तिम्रो शहरमा ॥

सुन्दर फूलमा झुम्मीएका भमराको ताँती

घायल नजर के लाउँनु तिम्रो शहरमा ॥

म त गाउँले के आउँनु तिम्रो शहरमा

मेरो लागि के पाउँनु तिम्रो शहरमा ॥

!!!!रुद्र प्रसाद!!!!!

यो उदासीमा दिल खोलेर हाँस्न पाए पो!
अनाथ जीवन तिमीसँगै बाँच्न पाए पो !


अति निर्जन कल्पनामा डुलिरहेछ मन
यथार्थमा प्रिय साइनो गाँस्न पाए पो !


फेलैफेल भएँ क्यारे तिम्रो प्रेम-परिक्षामा
एकपटक त तिम्रै मुटु जाँच्न पाए पो !


नवीन काफ्ले!!
दोहा कतार!!

फक्रेका फूलहरु नि, टिप्नै नपाई झरेका छन्!!!!!!!

फक्रेका फूलहरु नि, टिप्नै नपाई झरेका छन् ।
टिप्न दिन्नन् काँडाहरु, आफैभित्र मरेका छन् ।।

उकुस मुकुस फूलहरु, काँडा भित्र घेरिई बस्दा ।
कति पिडा हुँदो हो नि, ओईलाएर मरि झर्दा ।।

पर्खी बसें फेदैनेर, पात पन्छाई फुलले हेरिन् ।
आँखा जुधे अनायासै, लजाउँदै घुम्टो बेरिन् ।।

बिजुलीको झड्काले झैं, सरिर आँफै तरंगियो ।
लुकिछिपी हेरी रहें, मन त झनै बरालियो ।।

अनगिन्ती फूल थिए, एउटै बोटमा नानाथरि ।
रोज्न छाड्न नसकेर, अल्मलिएँ पागलसरि ।।

डाँठ्ले भन्यो लैजाउ टीपी, तान बरु म झुक्नेछु ।
उसको ठाउँमा बरु अर्को, कोपिला म फुलाउनेछु ।।

पातहरु नि आँफै हटे, फूलकालागि हात दिंदा ।
काँडाहरु मुर्मुरिए, उनलाई टिपी हातमा लिंदा ।।

स्पर्शमा मुलायम, मखमली र रेशम सरि ।
निकैबेर हातमा लिई, घुरें उनलाई घरिघरि ।।

उनको गन्ध टाढैसम्म, सुभासिंदै बहिदिंदा ।
नजिक जान डराउँथें, काँडा बिचमा ठडिदिंदा ।।

म पनि त भवँरै थिएँ, सुन्दरतामा लठ्ठपर्ने ।
प्रकृती कि रानी उनी, सबैतिर सुबास छर्ने ।।
प्रकृती कि रानी उनी, सबैतिर सुबास छर्ने !

Ratna Kafle
Walling - 8
Rambachchha, Syangja

अलग!!!

लक्ष्य हाम्रो एक थियो बाटो हाम्रो अलग
जन्म हाम्रो एक थियो माटो हाम्रो अलग ||

ब्यथा हाम्रो एकै थियो गाठो हाम्रो अलग
यात्रा हाम्रो एकै थियो बाटो हाम्रो अलग ||

पस्ने ढोका एकै थियो साचो हाम्रो अलग
हातो हाम्रो एकै थियो जातो हाम्रोअलग ||

मुटु हाम्रो एकै थियो नातो हाम्रो अलग
हिसाब हाम्रो एकै थियो खातो हाम्रो अलग ||

जीतु के सी अभागी (गाउले भाई )

मेरो भनाइ!

जता ततै बिश्वकपको चर्चा!!अनि हाम्रो देश अपाङ सरी गुज्रीरहेको आबस्थामा मैले एक सोच बनाएको छु हाम्रा सबै नेतालाइ बिश्वकप खेल्न पठाउदा कस्तो होला जित्न त नसकेपनि कमसेकम चेतना आउथ्यो कि?
दुइ-चार जना हातखुट्टा भाचेर,टाउको फुटाएर आए भने कस्तो होला सधै जनताले आम्दोलन गर्दा अनि जनता मर्ने अनि घाइते अपाङ्ग हुदाँ सम्मान नहुने,तब अनुभब आउथ्यो कि!!!!सधै जितमा घमण्ड गर्ने र जीत मात्रै खोज्नेलाइ हारको अनुभब थाहा हुन्थ्यो कि? हैन!!!

आजको सन्दर्भ!

हासो उठ्दो राजनीति!!अनि नयाँ युवा नेता रे उही पारा खै त दुई बर्षको यो अबधीमा युवा नेता भनाउदाँको पनि त केही अर्थ भएन। सधै एक आपसमा झगडा मारपीट नै!एक अर्कोलाइ आरोप प्रत्यारोप!अनि आफुलाइ गंगन थापा भन्ने,हा हा अरु रबिन्द्र अधिकारी,बर्षमान पुन अनन्त,अनि कति हो कति यो जमात। तर के नै गरे त आजको प्रश्न चिन्न????????फेरी उता एक अर्को बिच युवाहरु लडाइ गराउने खेल खेली रहेका छन्।कहिले हुन्छ त यिनीहरु को मेल????