!!!!!कबिता!!!!

सन्झदा ति तिम्रा कुरा तप्प आशुँ झरि दिन्छ!!!
तिम्रो मिठो मुस्कानले यो मन फेरी फर्काइ दिन्छ!!!!
शंका लाग्छ घरी घरी तिम्रा ति कुराहरु!!!!
तिमी तिरै तानि दिन्छ छङ्छङ् बज्ने चुराहरु!!!

लजालु ति तिम्रा नयन एकोहोरो हेरी दिदाँ!!!
मलाइ देखी दोबटोमा लामो सास फेरी दिदाँ!!!!!
यो मन त्यसै थाम्नै गाह्रो हुने तिमी देखि टाढा हुदाँ!!!!
नरोउ भनि आशुँ पुच्थे मेरो साथमा तिमी रुदाँ!!!!

अन्धकारको ज्योति लाग्छ तिम्रो साथ पाउदाँ खेरी!!!!!
खोला नाला नाचिदिन्छन तिम्ले गीत गाउदाँ खेरी!!!!
बाध्यताले टाढा भए धनको पछि लाग्दा खेरी!!!!!
तिम्रोसाथ बस्ने दिन अब आउला कहिले फेरी!!!
अब आउलाँ कहिले फेरी!!!!!!!!!!


प्रदेशी कान्छो!!!!
शोभाकान्त पोख्रेल!!!!!
मरुभुमि